သီအိုရီေထာင့္ခ်ိဳး

(၁)
ညေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္တို႔လည္း တလြင္လြင္ ေဝခဲ့ေခ်ျပီ ၊၊ ပါးလွပ္ေသာ ညည့္ေလက တသက္သက္ ျဖတ္သန္းတိုးဝင္ဆဲ ၊၊ ေျမတေကာင္းတစ္အိုးနွင့္ ေျမခြက္နွစ္ခြက္ကို အလယ္တြင္ ခ်ကာ ျမင္းရုပ္ကေလးနွစ္ရုပ္ ျငိမ္ျငိမ္သက္သက္ ထိုင္ေနႀက၏ ၊၊ တူညီေသာအေတြးတစ္ခု၌ ဝင္စားကာ သူတို႔နွစ္ဦးလံုး အခိုက္အတန္႔ စကားမဲ့ေနၾကေတာ့၏ ၊၊

အတန္ၾကာမွ ေျမတေကာင္းအိုးကို မကာ ေျမခြက္မ်ားထဲသို႔ တစ္ဦးက ေလာင္းထည့္ေလ၏ ၊၊ ေမႊးျမေသာမီးေတာက္အရက္က တသြင္သြင္ စီးက်၏ ၊၊ ထို႔ေနာက္ အရက္တစ္ခြက္ကို သူ႔ေရွ႕ခ်ျပီးေနာက္ တစ္ခြက္ကို ေနာက္တစ္ဦးေရွ႕သို႔ တိုးေပးလိုက္၏ ၊၊ သူက တည္ျငိမ္ေအးေဆးစြာ လုပ္ေဆာင္ေနျခင္းျဖစ္၏ ၊၊ သူ႔လွဳပ္ရွားမွဳအစအဆံုးကို ၾကည့္ရင္း က်န္ျမင္းရုပ္ကေလးက မသိမသာျပံဳးေနေလသည္ ၊၊ ထို႔ေနာက္ သူ႔ေရွ႕တြန္းေပးေသာ အရက္ခြက္ကို ဆတ္ခနဲဆြဲယူျပီး တစ္ခ်က္တည္း ေမာ့ေသာက္ပစ္လိုက္၏ ၊၊

ျပင္းရွပူကၽြမ္းေသာ မီးေတာက္အရက္ေၾကာင့္ သူ႔မ်က္နွာ ရဲဗေတာင္းခတ္သြားသည္ ၊၊ သို႔ေသာ္ အမူအရာကား မပ်က္ေခ် ၊ အရက္ငွဲ႔ေပးေသာ ျမင္းရုပ္ကေလးက သူ႔ကိုၾကည့္ျပီး ၾကည္လင္စြာ ျပံဳးလာ၏ ။ ထို႔ေနာက္ နွစ္ဦးစလံုး အေဝးသို႔ေငးကာ ၿငိမ္သက္သြားႀကျပန္၏ ၊၊ အတန္ၾကာမွ စကားတစ္ခြန္းကို ျပိဳင္တူေျပာမိလိုက္ၾကသည္ ၊၊

“ နက္ျဖန္ပြဲ အေရးၾကီးတယ္ ”

သူတို႔နွစ္ဦး တစ္ဦးကိုတစ္ဦး ေလးနက္စြာ ၊ ျပီးေတာ့ ေလးစားစြာ ၾကည့္လိုက္ၾကသည္ ၊၊ သူတို႔နွစ္ဦးစလံုး မနက္ျဖန္ပြဲမွာ အစြမ္းျပၾကရလိမ့္မည္ ၊၊ သို႔အတြက္ အရက္ငွဲ႔ေပးေသာ ျမင္းရုပ္ကေလးက ေျပာသည္ ၊၊

“ ငါ .... အိပ္ေတာ့မယ္ ... အိပ္ေရးဝေအာင္ အိပ္ထားရမယ္ ”

အရက္ေမာ့ေသာက္ေသာ ျမင္းရုပ္ကေလးကလည္း ေျမျပင္ကို စိုက္ၾကည့္ရင္း တစ္လံုးခ်င္းေျပာသည္ ၊၊

“ ငါ .... ျပန္ေတာ့မယ္ ၊ ထပ္ေလ့က်င့္ရဦးမယ္ ”

ထို႔ေနာက္ သူတို႔ လမ္းခြဲၾကသည္ ၊၊ လွည့္အထြက္မွာပဲ အရက္ငွဲ႔ေပးေသာ ျမင္းရုပ္ကေလးက သူငယ္ခ်င္းျဖစ္သူကို လွမ္းေအာ္ေျပာသြားသည္ ၊၊

“ မင္းကို ရဲတိုက္ၾကီးက ေျပာစရာရွိတယ္ .... တဲ့ ”

(၂)

မိုးေပၚကို ေမာ့ၾကည့္ေတာ့ .... ခုနွစ္စဥ္ၾကယ္ပင္ ကင္းျမီးေကာက္ ေထာင္ေနေခ်ျပီ ၊၊ ခက္ခဲေသာ တိုက္ခိုက္ေရးေလ့က်င့္မွဳမ်ားကို ျပဳျပီးကာစျဖစ္၍ သူ႔တစ္ကိုယ္လံုးမွာ ေခၽြးမိုး ျဖိဳက္ျဖိဳက္ရြာေနသည္ ၊၊

ညည့္ဦးက သူငယ္ခ်င္းနွင့္ေသာက္ထားေသာ မီးေတာက္ အရက္တစ္ခြက္ပင္ ဘယ္ေရာက္သြားျပီမသိ ၊၊ ကြင္းလယ္မွာရပ္ေနေသာ သူ႔ကို ကြင္းထဲမွျဖတ္သြားေသာ ညည့္ေလတို႔က ဝင္တိုက္ၾကျပန္၏ ၊၊ မနက္ျဖန္ရင္ဆိုင္ရမည့္ စိန္ေခၚပြဲအတြက္ သူ႔အသက္ရွဴသံ ၿပင္းထန္ေနရသည္ ။ ထိုစဥ္မွာပင္ သူ႔အနီးသို႔ အရိပ္တစ္ခု ခ်ဥ္းကပ္လာသျဖင့္ လွည့္ၾကည့္လိုက္ရာ ရဲတိုက္အိုၾကီးကို ေတြ႕ရသည္ ၊၊ ျပံဳးျပနွဳတ္ဆက္ရင္း သူငယ္ခ်င္းေျပာသြားေသာ စကားကို အမွတ္ရလိုက္မိ၏ ၊၊

“ ရဲတိုက္ၾကီး .... ကၽြန္ေတာ့္ကို ေျပာစရာရွိလို႔ .... ဆို ”

ရဲတိုက္အိုၾကီးက သူ႔ကို စူးစူးၾကည့္ရင္း ျဖည္းညင္းစြာ ေခါင္းညိတ္ျပ၏ ၊၊

“ ဟုတ္တယ္ .... တို႔ထိုင္ၾကတာေပါ့ ၊ ေအးေအးေဆးေဆး ေျပာၾကဆိုၾကတာေပါ့ ”

စကားအဆံုးမွာပဲ ရဲတိုက္ၾကီးက ထိုင္ခ်သျဖင့္ သူပါ လိုက္ထိုင္ရေလသည္ ။

ရဲတိုက္ၾကီးက ေခၽြးျဖင့္စိုလက္ေနေသာ သူ႔ကိုၾကည့္ရင္း ....
“ ခုလိုၾကိဳးစားတာ ခ်ီးက်ဴးစရာပါပဲ ၊ မင္းတို႔ျမင္းရုပ္နွစ္ရုပ္လံုး သိပ္ေတာ္ၾကပါတယ္ ၊ မင္းတို႔ေၾကာင့္ ငါတို႔အဖြဲ႕ ပြဲတိုင္းေအာင္ျမင္ခဲ့ရတာ ဘယ္သူမွ ျငင္းလို႔မရပါဘူး ၊၊ ပရိတ္သတ္က မင္းတို႔ကို အသိအမွတ္ျပဳသလို ငါတို႔အခ်င္းခ်င္းကလည္း မင္းတို႔ကို ျပန္အသိအမွတ္ျပဳရတာပါပဲ ၊ ဒါ မင္းတို႔အတြက္ ဂုဏ္ယူစရာပါ ”

ရဲတိုက္အိုၾကီးေျပာသည္ကို နားေထာင္ရင္း စကားက ဘယ္ကိုဦးတည္မည္နည္း ...ဟု သူ ၾကိဳတင္ေတြးေတာေနမိသည္ ၊၊ ရဲတိုက္ၾကီးမွာ အေရးၾကီးေသာ အေၾကာင္းအရာတစ္ရပ္ရပ္ ပါလာပံုရသည္ ၊၊ သူ ဆက္နားေထာင္ေနလိုက္၏ ၊၊

“ တို႔ကစားရမယ့္ နက္ျဖန္ပြဲဟာ သိပ္အေရးၾကီးတဲ့ စိန္ေခၚပြဲဆိုတာ အထူးအေထြ ေျပာျပေနစရာမလိုေတာ့ဘူး ၊ အားလံုးသိျပီးသားပဲ ၊ တို႔တစ္ေတြလည္း ၾကိဳးစားၾကတယ္ ၊ ေအး .... အထူးသျဖင့္ က်န္တဲ့သူေတြက မင္းတို႔နွစ္ဦးကို သိပ္အားထားၾကတယ္ ။ ေအး .... ဟုတ္ျပီ ၊ အဲဒီမွာ မင္းတို႔နွစ္ဦးထဲက မင္းကို ငါ့မွာ ေဆြးေႏြးအၾကံေပးစရာရွိတယ္ ”

သူနွင့္ရဲတိုက္ၾကီးတို႔ မ်က္လံုးခ်င္းဆိုင္ေနမိၾက၏ ၊၊ မည္သူကမွ မလႊဲၾကဘဲ အတန္ၾကာမွ ရဲတိုက္ၾကီးက သက္ျပင္းတစ္ခ်က္ခ်ကာ ဆက္ေျပာ၏ ၊၊

“ မင္းဟာ သိပ္လ်င္ျမန္ပါတယ္ ၊ သိပ္ ရဲရင့္ပါတယ္ ၊ ပြဲတိုင္းလိုလိုမွာ တစ္ဖက္က ရန္သူေတြရဲ႕ အေၾကာက္ရဆံုးပုဂိၢဳလ္ဟာ မင္းျဖစ္ခဲ့တယ္ ၊ ဒါေပမယ့္ မင္းမွာ သတိထားစရာ တစ္ခ်က္ရွိတယ္ ”

သူ .... အသက္ရွဴ ခဏရပ္သြား၏ ၊၊ ျပီးမွ တည္ျငိမ္ေသာ ဝင္သက္ထြက္သက္ကို ရွဴရွိဳက္ယူရင္း “ ေျပာပါ ” ဟု စကားေထာက္ေပးလိုက္၏ ၊၊

ရဲတိုက္ၾကီးက စကားဆက္၏ ၊၊

“ အဲဒီအခ်က္က ဘာလဲဆိုေတာ့ မင္းဟာ ရန္သူ႔ဖက္က နယ္ရုပ္ကေလးေတြကို သိပ္ .... အနားကပ္ခံတယ္ ၊ သူတို႔ကို မင္း ေပါ့ေပါ့ဆဆ သေဘာထားတယ္ ၊၊ ဒါဟာ မင္းကိုယ္မင္း ကာကြယ္ေရးအတြက္ အားနည္းခ်က္ျဖစ္လာနိုင္တယ္ ”

သူက ေခါင္းညိတ္ျပလိုက္၏ ၊၊

“ ဟုတ္ပါတယ္ ၊ အဲဒီလို ကၽြန္ေတာ္က သူတို႔ကို အနားကပ္ခံထားတဲ့အတြက္ေၾကာင့္ ရန္သူက ကၽြန္ေတာ့္ကို ေလွ်ာ့တြက္ေနတဲ့အခ်ိန္မွာ မေမွ်ာ္လင့္တဲ့တိုက္ကြက္ေတြကို ထုတ္နိုင္ခဲ့တာ ပြဲေပါင္းမနည္းေတာ့ပါဘူး ၊၊ ဒီလုပ္ရပ္ဟာ ကၽြန္ေတာ္က ရန္သူကို ျပန္မွ်ားထားတဲ့ ပရိယာယ္ျဖစ္ပါတယ္ .... ”

ရဲတိုက္ၾကီးက မ်က္ေမွာင္ၾကဳတ္သြား၏ ၊၊

“ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းအေနနဲ႔ နယ္ရုပ္ကေလးေတြကို အထင္ေသးလို႔မရဘူးဆိုတာ သိထားရမယ္ ၊၊ မင္းရဲ႕ပရိယာယ္မွာ မင္း .... ျပန္မက်ဆံုးပါေစနဲ႔ .... ”

သူက ဘာမွျပန္မေျပာဘဲ မထီတရီျပံဳးေနလိုက္သည္ ၊၊ ရဲတိုက္ၾကီးက စကားဆက္ေျပာ၏၊၊

“ မင္းတို႔ျမင္းရုပ္နွစ္ရုပ္မွာ မင္းက အတင့္ရဲတယ္ ၊၊ က်န္တစ္ရုပ္က မပိုင္ဘဲမလုပ္ဘူး ၊၊ မင္းက အေျခအေနကို ဇြတ္ဖန္တီးတယ္ ၊၊ က်န္တစ္ရုပ္က အခ်ိန္ေစာင့္ လုပ္တယ္ ၊၊ သူမွန္ျပီး မင္းမွားတယ္ ”

သူက မဆိုင္းမတြ တုန္႔ျပန္လိုက္၏ ၊၊

“ သူမွန္တာ ဟုတ္ပါတယ္ ၊၊ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္လည္း မမွားပါဘူး ရဲတိုက္ၾကီး ရဲ႕ .... ”

ေျပာျပီး သူက ရယ္ေလသည္ ၊၊

ရဲတိုက္ၾကီးက သူရယ္တာကို မမွိတ္မသုန္ ၾကည့္ေနရင္း ....
“ ပါးနပ္လိမၼာဖို႔ ခ်င့္ခ်ိန္တတ္ဖို႔ သိပ္လိုအပ္တယ္၊ တရုတ္စစ္ပါရဂူၾကီး “ ဆြန္ဇူး ”ရဲ႕စစ္နိုင္ေရးမူ (၅)ခ်က္ဟာ ဒီသေဘာတရားေပၚမွာပဲ အေျခခံထားတယ္ ”

သူက ပိုရယ္ျပန္သည္၊၊ ျပီး ....
“ ဂ်ာမန္စစ္ပါရဂူ " ကေလာ့ဇဝိတ္ "ကလည္း ေျပာတယ္ ရဲတိုက္ၾကီးရဲ႕၊၊ စဥ္းစားလြန္းရင္ ဘာမွ လုပ္လို႔မရဘူးတဲ့ ”

ထို႔ေနာက္ ခပ္ညည္းညည္းဟန္ပန္ျဖင့္ သူကပဲ ဆက္ေျပာလိုက္ျပန္သည္ ၊၊

“ ကၽြန္ေတာ္ ဘယ္သူ႔ကိုမွ မမွဳပါဘူး ”

ဤစကား မွန္ေပသည္ ၊၊ ဤျမင္းရုပ္နွစ္ရုပ္က တစ္ဖက္မွ “ ဘုရင္မ ” ကိုပင္ အမိဖမ္း၍ ကစားတတ္ၾကသူမ်ားျဖစ္၏ ။

“ ဘုရင္မကိုေတာင္ မမွဳတဲ့ ကၽြန္ေတာ္က နယ္ရုပ္ကေလးကို နည္းနည္းေတာ့ လႊတ္ေပးလိုက္တာပါပဲ ၊၊ မစိုးရိမ္ပါနဲ႔ ရဲတိုက္ႀကီးရာ ၊ နယ္ရုပ္ရဲ႕ " စြမ္းရည္ " ဟာ ဘာမွ မရွိပါဘူး ”

ထိုသို႔ုျဖင့္ သူတို႔၏ေဆြးေႏြးမွဳသည္ အေပးအယူလြဲေနေသာ ေဆြးေႏြးမွဳသာျဖစ္ခဲ့၏ ၊၊ အေတာ္ၾကာမွ ရဲတိုက္ၾကီး ျပန္သြား၏ ၊၊ တေရြ႕ေရြ႕ေဝးသြားေသာ ရဲတိုက္ၾကီး၏ေက်ာျပင္ကို ေငးကာ သူအေတြးေတြ ကသီကေဝျဖစ္ျပီး က်န္ခဲ့ေလသည္ ၊၊

(၃)

တိုက္ပြဲက ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ျပင္းထန္ေလသည္ ၊၊ အသက္ရွဳတစ္ခ်က္မမွားရဲေသာ ၾကမ္းတမ္းသည့္တိုက္ခ်က္မ်ားက စစ္တုရင္ခံုေပၚမွာ စုန္ခ်ည္ဆန္ခ်ည္ ဒုန္းစိုင္းသြားေနသည္ ၊၊ ေမွ်ာ္လင့္ထားသည့္အတိုင္းပင္ ၊၊ သူတို႔ဖက္မွ ျမင္းရုပ္နွစ္ရုပ္က
လွလွပပနွင့္ ရက္ရက္စက္စက္ အစြမ္းျပေလသည္ ၊၊ ျပိဳင္ဖက္အရုပ္မ်ားကလည္း ထက္ျမက္ၾက၏ ၊၊ တန္ျပန္ထိုးစစ္ကို အၾကိတ္အနယ္ ပစ္လႊတ္ခင္းက်င္းေလသည္ ၊၊

ထိုသို႔ျဖင့္ တိုက္ပြဲသည္ ၾကည့္ေကာင္းသည္နွင့္အမွ် ဘက္ညီေနသည္ ၊၊ အနိုင္အရွံဳးကို တြက္ဆရခက္ေနသည္ ၊၊ ရဲတိုက္ၾကီးက သူတို႔၏ျမင္းရုပ္နွစ္ရုပ္ကို အကဲခတ္ၾကည့္လိုက္၏ ၊၊ ညာဖက္ဝင္းမွ ျမင္းရုပ္ကေလးက တည္ျငိမ္ရွင္းလင္းစြာ တိုက္ေန၏ ၊၊ သူ႔ကိုက စိတ္ခ်ရေလသည္ ။ ဘယ္ဖက္ဝင္းမွ ျမင္းရုပ္ကေတာ့ အလွ်င္ျမန္ဆံုး လွဳပ္ရွားရင္း တိုက္စစ္ကို တရၾကမ္းနွင္ေနသည္ ၊၊

တိုက္ပြဲက တစထက္တစ အဆင့္ျမင့္လာေခ်ျပီ ၊၊ ရွဳပ္ေထြးနက္နဲေသာ ဗ်ဴဟာအားျပိဳင္မွဳမ်ားျဖင့္ ပရိတ္သက္ကို ရင္ထဲနင့္သြားေလာက္ေအာင္ သူတို႔၏စြမ္းရည္ကို ထုတ္ျပနိုင္ၾက၏ ၊၊ ရဲတိုက္ၾကီးကလည္း သူ႔လမ္းေၾကာင္းမွာ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေအာင္ ထိုးေဖာက္တိုက္ခိုက္ေန၏ ၊၊ မ်က္လံုးကိုဝင့္ျပီး တိုက္ပြဲတစ္ပြဲလံုးကို အကဲခတ္လိုက္ေသာအခါ သူ " ထိတ္ကနဲ " စိုးရိမ္သြားမိသည္ ၊၊

ဘယ္ဖက္ၿမင္းရုပ္အနီးသို႕ ရန္သူ႔ဘက္မွ နယ္ရုပ္တစ္ရုပ္က မသိမသာ ခ်ဥ္းကပ္ေနေခ်ၿပီ ။ စိုးရိမ္ရေသာအကြာအေ၀းသို႔ ေရာက္ေန၏ ။ ၿမင္းရုပ္ကေလးကေတာ့ သူ႔ေရွ႕မွ ဘုရင္မကို တာစူမာန္ၾကြေနသည္။ ရဲတိုက္ၾကီးက ထိုၿမင္းရုပ္အနီးသို႔ သူ႔ကိုယ္သူ ေရႊ႕ေၿပာင္းရန္ အရွိန္ယူလိုက္သည္ ။

ထိုအခိုက္မွာပင္ ...
" အား ..."
" ဟာ ..."

ဘယ္ဖက္ၿမင္းရုပ္ က်ေလၿပီ ။ တိတ္တဆိတ္ ခ်ဥ္းကပ္ခဲ့ေသာ နယ္ရုပ္ကပဲ သူ႔ကို တိုက္ခိုက္လိုက္ၿခင္းၿဖစ္၏ ။ ရဲတိုက္ၾကီးႏွင့္အတူ သူတို႔ဘက္သားအားလံုးလိုလို မွင္တက္မိသြားသည္ ။ ညာဖက္မွ ၿမင္းရုပ္ကေလးက သူ႔သူငယ္ခ်င္း လဲက်ရာအနီးသို႔ လႊားကနဲ ခုန္အုပ္ေရာက္ရွိလာသည္ ။ ရန္သူ႔အရုပ္မ်ားကို အစြမ္းကုန္ လွိမ့္ဆင္းတိုက္ခိုက္ပစ္လိုက္ၿပီး သူငယ္ခ်င္းၿဖစ္သူ၏အေလာင္းကို ေပြ႕ယူလိုက္၏ ။

ထိုအခိုက္မွာပင္ ရန္သူ႔အရုပ္မ်ားက သူတို႔ကို အထက္စီးမွ အုပ္ခ်ဳပ္ႏိုင္သြားေပၿပီ ။ သူတို႔ဖက္မွ နွစ္ရုပ္သံုးရုပ္ ထပ္က်သြား၏ ။

" ဆုတ္ၾက "

ရဲတိုက္ၾကီးက အက္ကြဲေသာအသံၿဖင့္ ေအာ္ဟစ္လိုက္ရင္း အေလာင္းပိုက္ထားေသာ ၿမင္းရုပ္ကေလးကို နာၾကည္းစြာ ျပံဳးၿပလိုက္၏ ။

ထို႕ေနာက္ ....

" ငါတို႔ ... ရွံဳးၿပီ .... "

အေမာက္ေထာင္ ထိုးတက္လိုက္ၿပီးမွ ၀ုန္းခနဲ ခါးက်ိဳးက်ေသာ ပင္လယ္လွိဳင္းလံုးတစ္ခုပမာ အရွံဴးသည္ လြင့္စင္ေၾကကြဲစြာ ေရာက္လာ၏ ။ ေသရေတာ့မည္ၿဖစ္ေသာ သူတို႔အားလံုးက သူရဲေကာင္းေတးသြားတစ္ပိုဒ္ကို သံၿပိဳင္ေအာ္ဟစ္ သီဆိုလိုက္ၾကသည္ ။ ရဲတိုက္ၾကီးကလည္း သီခ်င္းသံတြင္ လိုက္ပါသီဆိုရင္း မ်က္ရည္လည္လာမိသည္ ။

" ၿမင္းရုပ္ကေလးေရ... မင္းက နယ္ရုပ္ကေလးေတြကို အထင္ေသးခဲ့တယ္ ။ အဲဒါ .. အမွားေပါ့ကြယ္ .. ။ ငါတို႔ဟာ စစ္တုရင္ရုပ္ေတြကြယ့္ ။ စစ္တုရင္ကစားတဲ့ေနရာမွာ နယ္ရုပ္ဟာ "စြမ္းရည္" အနိမ့္ဆံုးအရုပ္ၿဖစ္တာ မွန္ပါရဲ႕။ ဒါေပမယ့္ .. ကြယ္ ... "

ရဲတိုက္ၾကီးကို ရန္သူေတြက ၀ိုင္းလိုက္ၾက၏ ။ ရဲတိုက္ၾကီးက သူတို႔ကို ဂရုမၿပဳေတာ့ ။ ရီေ၀ေသာ မ်က္လံုးမ်ားၿဖင့္ အေ၀းကို ေငးေနမိသည္ ။

" ၿမင္းရုပ္ကေလးေရ ... စစ္တုရင္ထိုးတဲ့ေနရာမွာ တစ္ဖက္အရုပ္ရဲ႕ "စြမ္းရည္" ကိုခ်ည္း ၾကည့္လို႔မရဘူးကြယ့္ ။ သူနင္းထားတဲ့ အကြက္ကိုလည္း ၾကည့္ရတယ္ ... ။ သူ .. နင္းထားတဲ့ ... အကြက္ကိုလည္း ၾကည့္ရတယ္ ... ။ ခုေတာ့ ..... "

စိန္ေခၚပြဲက ရွဳံးခဲ့ေခ်ၿပီ။

(တာရာမင္းေ၀)

ကၽြန္ေတာ္ႏွင့္ ေၾကးသြန္းယဥ္ေက်းမႈ စာအုပ္ စာႏွာ ၁၅၄-၁၆၄ မွ တဆင့္ကူးယူ ေရးသားျပန္လည္မွ်ေဝပါသည္ #ေမာ