စိတ္

Credit image from https://www.google.com/search?tbm=isch&sa=1&ei=TQIEW7_3N47-rQGD1KnABw&q=mind&oq=mind&gs_l=mobile-gws-wiz-img.3..0l5.24180.28817..30013...1....299.1420.0j4j3......0....1.......3..35i39.eLTMD2NQx6Y%3D#imgrc=aVnRUlNy9TMfSM:
ကမ႓ာေပၚမွာ အျမန္ဆံုးေသာအရာ၊ေကာင္းတာလုပ္တာလဲ စိတ္၊မေကာင္းတာလုပ္တာလဲ စိတ္ ေၾကာင့္ပဲျဖစ္သည္။စိတ္ထားေကာင္းက ျမတ္၏။စိတ္ထားေကာင္းဖို႔က ပထမဟုဆိုၾကသည္။စိတ္ေထာင္းေတာ့ကိုယ္ေၾကတ့ဲ။စိတ္ကသာ အရာရာကို ဦးေဆာင္ေလ့ရိွသည္။စိတ္၏ က်န္းမာျခင္း၊ကိုယ္၏က်န္းမာျခင္းႏွင့္ ျပည့္စံုပါေစဟုေျပာၾကသည္။မည္မ်ွပင္ခ်မ္းသာေနပါေစ၊စိတ္ခ်မ္းသာမႈမရိွရင္ အလကားပင္ျဖစ္သည္။မည္မ်ွပင္အလႉအတန္းျပဳလုပ္ေနပါေစ၊ေစတနာစိတ္မထားတတ္က ကုသိုလ္မရဘဲျဖစ္တတ္သည္။ေညာင္ပင္ႀကီးေလာက္လႉလည္း ေညာင့္ေစ့ေလာက္သာကုသိုလ္ရတတ္သလို ေညာင္စိတ္ေလာက္လႉေပမယ့္လည္း ေညာင္ပင္ႀကီးေလာက္ ကုသုိုလ္ရတတ္သည္။ထိုအရာမွာစိတ္ေၾကာင့္သာ ကြာျခားသြားျခင္းျဖစ္သည္။မိမိျပဳလုပ္ေသာ အလွဴ အေပၚ ေက်နပ္ပီတိစိတ္အျမဲျဖစ္ေနမွသာ သံသရာအတြက္ အေထာက္အကူျဖစ္ႏိုင္လိမ့္မည္။လွဴသာလွဴလိုက္ရသည္ ၊မိမိအလွဴအေပၚၾကည္ႏူးပီတိစိတ္ျဖစ္ေပၚမေနလ်င္ေတာ့ သဲထဲေရသြန္သလိုသာျဖစ္ေနလိမ့္မည္။ထိုေၾကာင့္စိတ္သည္ အေရးႀကီး၏။စိတ္၏အေရးႀကီးပံုကို ပံုျပင္ ဥပမာတစ္ခုႏွင့္ တင္ျပလိုပါသည္။

တစ္ရံေသာအခါတြင္ တံငါသည္ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္ရိွ၏။ထိုသူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္သည္ ငယ္စဥ္ကတည္းက ငါးဖမ္းျခင္း အလုပ္ႏွင့္သာ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳၾကျခင္းျဖစ္သည္။၄င္းတို႔၏ မိဘမ်ားရိွစဥ္ကတည္းက ငါးဖမ္းျခင္းႏွင့္ အသက္ေမြးၾကသည့္ အတြက္ သူတို႔ႏွစ္ဦးလည္း ငါးဖမ္းျခင္းႏွင့္သာ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳၾက၏။တစ္ေန႔ေသာအခါ စိတၱဟုအမည္ရိွေသာ တံငါသည္ျဖစ္သူမွာ သူငယ္ခ်င္း တံငါသည္အား
"သူငယ္ခ်င္း သုတ ငါတို႔ႏွစ္ဦးလည္း လူမွန္းသိတတ္စ ကတည္းက သူတစ္ပါးအသက္ကိုသတ္ျဖတ္ျခင္းအမႈနဲ႔သာ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းျပဳခ့ဲရသည္၊ယေန႔အခ်ိန္ထိ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈမျပဳလုပ္လုပ္ရေသးေပ၊ထို႔ေၾကာင့္ ငါတို႔ လာမယ့္ ဥပုသ္ေန႔မွာ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသြား၍ ဥပုသ္ သီလေစာင့္တည္ၾကရေအာင္"ဟူ၍ ေျပာရာ သုတမည္ေသာ တံငါသည္မွ "သူငယ္ခ်င္းရယ္ မင္းက လူပ်ိဳလူလြတ္ဆိုေတာ့ တစ္ရက္အလုပ္မလုပ္လည္း ကိစၥမရိွေပဘူး၊ငါ့မွာေတာ့ သားသမီးေတြနဲ႔ ဇနီးကရိွေတာ့ တစ္ရက္လုပ္မွ တစ္ရက္စားရတာ၊ငါသာ အလုပ္မလုပ္ရင္ ငါ့မိသားစု ထမင္းငတ္ရလိမ့္မယ္၊ငါမလိုက္ပါရေစနဲ႔"ဟု မိသားစုအေရးကိုင့ဲ၍ ဥပုသ္ေစာင့္ျခင္းအမႈကို ျငင္းပယ္ခ့ဲေလသည္။

Credit image from https://www.google.com/search?tbm=isch&sa=1&ei=TQIEW7_3N47-rQGD1KnABw&q=mind&oq=mind&gs_l=mobile-gws-wiz-img.3..0l5.24180.28817..30013...1....299.1420.0j4j3......0....1.......3..35i39.eLTMD2NQx6Y%3D#imgrc=PTa9iVO2I-7x5M:
ထိုသို႔ႏွင့္ ဥပုသ္ေန႔သို႔ေရာက္ေသာအခါ စိတၱ မွ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသို႔သြား၍ ဥပုသ္ေစာင့္တည္ေလသည္။သုတမွာေတာ့ ထံုးစံအတိုင္း ပင္လယ္ျပင္သို႔ထြက္၍ ငါးဖမ္းရေလသည္။ထိုေန႔တြင္ မိုးေလးကလည္း တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ႏွင့္က်ေနေလ၏။စိတၱမွာဘုန္းႀကီးေက်ာင္းတြင္ သီလယူေနေသာ္လည္း စိတ္တြင္မူ " ေတာက္,မိုးကလည္း တေဖ်ာက္ေဖ်ာက္ႏွင့္၊ငါးေတြေတာ့ ေပါလိုက္မည့္ျဖစ္ျခင္း၊သုတေတာ့ ခုခ်ိန္ငါးေတြအမ်ားႀကီးရေနေလာက္ၿပီ၊ငါမလိုက္သြားမိတာ မွားေလျခင္း"ဟူ၍ သုတငါးဖမ္းသြားရာဆီသို႔သာစိတ္ေရာက္ေနေလေတာ့သည္။

သုတ မွာမူ မိသားစုအေရးအတြက္သာ ငါးဖမ္းေနရသည္။စိတ္တြင္မူ "ငါ့သူငယ္ခ်င္း စိတၱေတာ့ ခုခ်ိန္ဆို ကုသိုလ္ေတြအမ်ားႀကီးရေနေလာက္ၿပီ၊ငါ့မွေတာ့ မိသားစုအေရးေၾကာင့္သာ ဒီအကုသိုလ္အလုပ္ေတြလုပ္ေနရတယ္၊ငါလည္း ဥပုသ္သီတင္းေစာင့္တည္ခ်င္လိုက္တာ"ဟူ၍ သူငယ္ခ်င္းစိတၱထံသို႔စိတ္ေရာက္၍ ကုသိုလ္ျပဳလုပ္ေနမႈအေပၚ ၾကည္ႏူးပီတိ ျဖစ္ေနေလေတာ့သည္။ထိုစဥ္ ႐ုတ္တရက္ ရာသီဥတု မွာေျပာင္းလဲ၍ မုန္တိုင္းမ်ားက်လာေလေတာ့သည္။သုတ ၏ ေလွငယ္ေလးမွာလည္း မုန္တိုင္းၾကားထဲတြင္ လူးကာလြန္႔ကာႏွင့္ လိႈင္းဒဏ္ကိုမခံႏိုင္ေလေသာအခါ ေရေအာက္သို႔ နစ္ျမဳပ္ေလေတာ့သည္။စိတၱ မွာလည္း ဥပုသ္ေစာင့္တည္ရာမွ လယ္ကြင္းအားျဖတ္၍ အိမ္သို႔ျပန္ ေနစဥ္တြင္မိုးရြာသြန္းလာေသာေၾကာင့္ လယ္ကြင္း အလယ္ရိွ သစ္ပင္ႀကီးေအာက္သို႔ဝင္၍ မိုးခိုေနေလ၏။ထိုစဥ္ ဂ်ိန္းဟူေသာ အသံႀကီးႏွင့္အတူ စိတၱမိုးခိုေနေသာ သစ္ပင္ႀကီးအား မိုးႀကိဳးပစ္ခ်လိုက္ေလရာ သစ္ကိုင္းႀကီး က်ိဳးက်၍ စိတၱအားပိကာ ထိုေနရာတြင္ပင္ ေသေလေတာ့သည္။ စိတၱႏွင္သုတ တို႔ႏွစ္ဦး ေသလြန္ေသာအခါ ဥပုသ္သီတင္းေစာင့္တည္သူ စိတၱမွာ ငရဲသို႔ေရာက္၍ ငါးဖမ္းသြားေသာ သုတမွာ နတ္ျပည္သို႔ေရာက္ေလသည္။မည္သည့္အတြက္ေၾကာင့္ ထိုသို႔ျဖစ္သည္ကို စာဖတ္သူကသာ ေျဖေပးပါေတာ့ခင္ဗ်ာ။...။

@aungzin
MSC.242