canım izmir

yılmaz özdil'in de memleketidir. hatta hürriyet gazetesinde yazdığı sıralarda izmir başlıklı bir yazısını oldukça beğenmiştim. o yazıda sadece izmirlilerin veya izmirde bir dönem yaşamış insanların anlayabileceği kısımlar var:

• simite gevrek deriz biz, çekirdeğe çiğdem. kumru da kuş değildir bizim için, yengeni yeriz. uzatmayız gidiyom geliyom deriz.
• izmir kızları askılı giyerler, şortla gezerler, öküz gibi bakarsan bi çakar bi de duvardan yersin.
• izmirliler çocuklarını kemeraltı çarşısında kaybederler ama alışverişe devam ederler. çıkışta kemeraltı karakolundan alırlar çocukları. ağlayıp zırlamak şöyle dursun, polis abilerinin ısmarladığı dondurmayı bitirmedikleri için ayrılmak istemezler karakoldan.
• pratiktir izmir insanı. 201 sokağı bulduysan yanındaki 202 sokaktır.
• hıdırellez falan gibi mazeretler uydurur sabaha kadar sokakta içer izmir insanı. kişi başı 60-80 tane midye dolma yerler, sabah karşı da taptaze boyoza dalarlar.

özetle candır izmir, türkiyenin en güzel şehridir.