Anılar

Telefonumda 20.000 üzerinde fotoğraf var ve bir tanesini bile silmeye kıyamıyorum. Her telefon değişikliğinde telefonu sıfırlamadan yola devam ediyorum. Kıyamam. İnsan hiç anılarını silebilir mi? İyisiyle kötüsüyle benimler. Milyon kez aynı yerde aynı şeyi çeksem de onların hepsi benim bebeğimler:)

Yedeklemiyor muyum? Tabiiki. Hard disk, bulut gibi farklı depolama alanları, Allah ne verdiyse kullanıyorum. Yine de kıyamıyorum. Ya diğerlerinden silinirse? Ya kaybedersem? Fiziken elime almadan havada kalan şeyleri hissedemiyorum. Siz deyin geri kafalılık, ben diyeyim gelenekselcilik.

Her ne kadar dijital dünyanın içinde de yetişsem, bir tarafım gelenekselci kalıyor. 90larda çocuk olanlar dönem ödevlerinin elle yazıldığı zamanları, çizgisiz kağıda altına çizgili kağıt koyarak sayfalarca yazılan ödevleri hatırlarlar. Yere uzanılarak, ara sıra elektriğin kesildiği ve mum ışığında yazılan ödevler...

Aslında bunları yazmamın sebebi işte bu fotoğraf. Bu fotoğrafı çektiğim geceyi hatırlıyorum. Sanırım 6-7 yıl önce yüksek lisans tezimi teslim etmeden önceki son haftalarım. Yazın, terasta, hafif esintili bir gecede hafif bir müzik eşliğinde.

Şu an içinde bulunduğum an'a döndüğümde yine tez yazıyorum, son aylarımdayım. Kahve içip hafif müzik dinliyorum. Aslında çok şey değişmiş ama aslında hiçbir şey değişmemiş gibi.

Şimdi ben bu anılarımı nasıl sileyim, söyler misiniz bu fotoğrafları nasıl yok edeyim? :)

Edemem...