En azından!

Her yarın karanlık bir gün ile başlıyor,
Umut bekleyenlerde karanlığı yaratanlardan oluşuyor.
Belki tozu dumanı bile üzerimize dokunmuyor,
Belki de gelecek fırtınalı kış zamanını bekliyor.
Sönen yuvaların gizli feryadı göğü inletiyor,
Çalınan şarkı hep isyan hep oynak titretiyor.
Genç kızlar aşk kurgu filmlerinde çocuk öldürüyor,
Hep Yürekleri yakan hayvan ölümleri dillendiriliyor.
Su içtiğini sanan aile büyüğü bebek sütünü gizliyor,
Süt isteyen mazluma rızkım kapandı diyor.
Her gece alem içinde alem çatan saz telleri değiştiriliyor,
Namus, top on da ilk sırada yerini koruyor,
O vakit İç çamaşırlarını açıkta neden erkeklerde satıyor.
Her eve tek gözlü canavar girmiş cirit atıyor,
Oturaklı konuşan ev babası da ne güzel Nasihat satıyor.
Bilinmiyor ümmetin bağrında karşı tarafı tutan sayı bilinmiyor.
Dost safına mühümmat taşıyan gözleri dolan seferber genç çok,
Yeni bir şarkı tüm mühümmatı evimizde patlatıyor amma gören yok.
Bıyıkları terleyen gençler devlet kurmuş, üye kaydı yapacak memur çok,
Masa üstünde kağıt var amma mürekkep yok.
Cahiliye devrinde ölen kız çocukları 571 de tebessüm etmişlerdi.
Şimdilerde kız bebeğide, erkek bebeğide çığlık çığlığa,
Yaşanmış bir hikaye anlat desem.
Yeni bir oryantal kalça kıvıra.
Ağlama bebek Annen o senin,
Ama nesli ecdadın topraktır senin.
En azından onların Elindesin.
En azından.