ဆံုးျဖတ္ခ်က္တို႔

မိဘတို႔ရဲ႕ ဆံုးျဖတ္ခ်က္က ျပတ္သားလြန္းပါတယ္ ဒါေလးဖတ္ၾကည္႔ပါ
လြန္ခဲ့တဲ့တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေလာက္ မိသားစုေန႔လည္စာထြက္စားၾကတဲ့တစ္ရက္မွာ
ဘာအဆက္အစပ္မွမ႐ွိ ဆိုင္းမဆင့္ဘံုမဆင့္နဲ႔ သမီးေလးက သူ႔အေဖကို ဗီယက္နမ္မွာမေနခ်င္ေတာ့ဘဲ
ျမန္မာျပည္မွာျပန္ေနခ်င္ေၾကာင္း ႐ုတ္တရက္ႀကီးေတာင္းဆိုလိုက္တယ္... အေဖလုပ္သူက အံ့ၾသသင့္ၿပီး
ဘာလို႔လဲလို႔ေမးေတာ့ ျမန္မာျပည္မွာေနရတဲ့ဘဝအေတြ႕အၾကံဳကိုလိုခ်င္လို႔ လို႔ျပန္ေျဖတယ္...
သူက ေနာက္ဆိုမိသားစုနဲ႔ခြဲၿပီး တကၠသိုလ္ပညာရပ္ကို တနယ္တေက်းမွာသင္ၾကားရမွာ...
ပညာစံုလို႔ လုပ္ငန္းခြင္ဝင္ရတဲ့အခါ ဒီအခြင့္အေရးရႏိုင္ေပမဲ့ ႀကီးလာလို႔အမွတ္တရအေၾကာင္းေလးေတြျပန္ေတြးရင္
သူ႔ရဲ႕အတိတ္မွာ ျမန္မာျပည္နဲ႔ပတ္သတ္တာေတြ ႐ွိေနခ်င္တယ္တဲ့ေလ.... အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဆယ္႔ႏွႏွစ္ဘဲ႐ွိေသးတဲ့
ခေလးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေလးနက္တဲ့စကားကို က်မတို႔ဇနီးေမာင္ႏွံႏွစ္ေယာက္ မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနလို႔မရေတာ့ပါဘူး.
.. ဟိုးအရင္ထဲက တစ္ေန႔မွာ ျမန္မာျပည္မွာသာျပန္လည္အေျခခ်ေနထိုင္ဘို႔စဥ္းစားထားၿပီးသားမို႔ သိပ္ျပင္ဆင္စရာမလိုေပမဲ့
ဗီယက္နမ္ကလုပ္လက္စလုပ္ငန္းေတြအတြက္ေတာ့ အေတာ္ေလး အခ်ိန္ယူျပင္ဆင္ရပါတယ္...
ေနာက္ဆံုးမွာ ခေလးေတြကိုျမန္မာျပည္ျပန္ထားၿပီး အလုပ္ကိစၥနဲ႔ဗီယက္နမ္ကို ၂လ၃လတခါေလာက္
ျပန္လာၾကဘို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္ပါတယ္တဲ႔
ကိုယ္ေတြသာဆို ဒီလို လုပ္နိုင္ပါ႔မလား