အတိတ္သာမိုးျဖစ္ခဲ့ပါလွ်င္ - အပိုင္း (၁)

""""" အတိတ္သာမိုးျဖစ္ခဲ့ပါလွ်င္ """"
xxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx xxxxxxxxxxxxx
..
လက္ဖဝါးထက္က Dynamite Candy အခ်ိဳ႕ႏွင္​့ PK ​ေတာင္​့အခ်ိဳ႕ကို ၾကည္​့ၿပီး စူးစူးနစ္​နစ္​ သတိယ​ေနမိသည္​။ ...
ဝဲဘက္​ရင္​အံုထဲ တစစ္​စစ္​တိုးဝင္​ ထိခတ္​နာက်င္​​ေနတဲ့ ....
တစ္​စံုတစ္​ရာ​ေသာ ....စိတ္​ခံစားမႈမ်ား ....
႐ုတ္​တရတ္​ သူမအမည္​ တမ္​းတလို႔ တဖြဖြရြတ္​မိ​ေနတဲ့ နႈတ္​ခမ္​းအစံု ရဲ႕ ....
တုန္ယင္ေနမႈမွာ ကိုယ့္ႏွလံုးသား လႈပ္ခတ္ေနတာ ေဆာက္တည္ရာမဲ့ ...
... ဘာလို႔လဲ ...
အတိတ္ဟာ .. ကိုယ္မေခၚပဲေရာက္လာစရာမွ မလိုပဲ ။
ျမစ္က်ိဳးအင္းတစ္ခုလို ျဖစ္တည္ေနခဲ့တဲ့ ႏွလံုးသားက ခုမွထၿပီး လိႈက္ခုန္စရာမရိွ ...
အျပင္မွာ ရြာေသာမိုးက ကားျပတင္းမွန္ကို ခပ္ၾကမ္းၾကမ္းပက္ေနတာၾကည့္ရင္း ..
အတိတ္ဒဏ္ရာေတြကို ပြတ္သပ္ေနမိျပန္ၿပီ။

.........
မၾကာမတင္ကမွ ရရိွခဲ့ေသာ မိုးနံ႔စြက္တဲ့ေျမသင္းရနံ႔ကို သတိျပဳမိၿပီးေနာက္ .. အခုေတာ့ မိုးရြာေခ်ၿပီ။
ကိုယ့္တိုက္ခန္းျပတင္းတံခါးမွန္ေတြကိုလိုက္ပိတ္ရင္း ... မိုးကိုေတာ့ နဲနဲျဖစ္ျဖစ္ႀကိမ္ဆဲမိသည္။
အျပင္ထြက္စရာရိွေသာအခိုက္မိုးရြာေလေတာ့ .. စိုတိစိုစြတ္ဆိုရင္ ဘယ္မွမသြားခ်င္ေသာ ကိုယ့္အတြက္ ..
ခ်ိန္းဆိုထားမႈကို ဖ်က္ရေတာ့မည္သာ ...။
ေကာင္းကင္ကိုၾကည့္ေတာ့လည္း ညိဳေမွာင္မည္းနက္ေနေတာ့ .. မိုးေျပးမဟုတ္သည္မွာ ေသခ်ာသေလာက္ရိွသည္။
ကိုယ့္အေတြးေတြ ကိုယ့္ဘာသာမဆံုးႏိုင္ခင္ပဲ ..
ေအးစက္တဲ့အထိအေတြ႕က ကိုယ့္လက္ဖဝါးမွာ ခံစားရသည္။
လွည့္ၾကည့္ေတာ့ ...
" အူဂ်ာလည္ ... "
" ေလးေလး .. သားမိုးေရးခ်ိဳးခ်င္တယ္ .. "
ခက္ေတာ့ ခက္ၿပီ။
အူဂ်ာလည္ဆိုတာ .. ကိုယ့္တူေလး ..
ကုိယ့္အစ္မက ေမြးထားတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာ .. ခ်စ္စရာ့တူ ...
မိုးေရခ်ိဳးခ်င္တယ္သာဆုိတယ္ ..
ကိုယ္မပိတ္ရေသးတဲ့ ျပတင္းတံခါးကေနလက္ထုတ္ၿပီး မိုးေရေဆာ့ထားတာကျဖင့္ ..
ခႏၡာကိုယ္တစ္ပိုင္းေလာက္စိုေနၿပီ။
ကိုယ့္အစ္မကလည္း ဒီေကာင့္ကို ကိုယ္နဲ႔ထားၿပီး ဘဏ္ကိုသြားေလေတာ့ ..
ခ်စ္စရာ့တူက ကိုယ့္ကို ေမႊေနသည္ေလ ...
မတတ္ႏိုင္ပါ ...
ဒင္း ဆႏၵကိုလိုက္ေလ်ာရေတာ့မည္။
မလိုက္ေလ်ာရင္လည္း ဒင္းေမႊသည့္ဒဏ္ ကိုယ္မခံႏိုင္ပါ။
ဝတ္ထားသည့္ပုဆိုးကိုအားကစားေဘာင္းဘီတိုႏွင့္လဲ .. ထီးကိုဆြဲၿပီး ...
ရွမ္ပူဘူးကိုပိုက္ကာ သေကာင့္သားေနာက္ လိုက္ရေတာ့သည္ေလ။
.
ရယ္စရာေကာင္းသည္လို႔ေတာ့ ေတြးမိသည္။
လြန္ခဲ့ေသာ ငါးမိနစ္ခန္႔ကျဖင့္ မိုးေရထဲထြက္ရတာ စိုတိစိုစြတ္နဲ႔ .. ဘာညာ . ဆမာကလာေတြရိုက္ၿပီး ..
ခ်ိန္းထားတဲ့ အပြိဳင့္မန္႔တစ္ခုကို ဖ်က္ထားတာ ..
ခုေတာ့ ေျခညွပ္ဖိနပ္ႏွင့္ ေဘာင္းဘီတို၊ ထီးကိုေဆာင္း ရွမ္ပူဘူးပိုက္လို႔ ..
ေမ်ာက္ေလာင္းကို မိုးေရထဲ လိုက္ၾကည့္ေနရတယ္ ...
အႏီွေမ်ာက္ေလာင္းေလးကလည္း .. အိမ္ကစထြက္လိုက္ကတည္းက ..
ကိုယ့္ေခါင္းေတြကို .. အရက္ဖိုးမကုန္ပဲမူးေနာက္ျပာေဝသြားေအာင္ .. လုပ္ႏိုင္စြမ္းရိွသည္။
အေရွ႕မွအေနာက္၊ ေတာင္မွေျမာက္၊ .. အေရွ႕ေတာင္ေထာင့္ေတြ .. အေနာက္ေတာင္ေထာင့္ေတြကေန ...
ဓါးလြယ္ခုတ္ေတြ၊ ကန္႔လန္႔ျဖတ္ေတြ .. ေထာင့္တန္းေတြ ပတ္ပတ္ေျပးေနတာ ...
ကိုယ္ျဖင့္ .. သူ႔ကိုလိုက္ၾကည့္ရင္း .. ကမၻာေျမႀကီး ငါးမိနစ္အတြင္း ေနကိုအႀကိမ္ႀကိမ္ပတ္ေနသလို ထင္လာမိသည္။
ေတာ္ေတာ့ .. ေတာ္ေသးသည္။
မိုးရြာလြန္းလို႔ျဖစ္မည္ထင့္ .. လမ္းေပၚမွာ ကား၊ ဆိုကၠား၊ စက္ဘီးေတြ တစ္စီးမွ်မရိွ ..
ကိုယ္စိုးရိမ္သည္ကလည္း အဲ့တာေတြကိုပင္ ..
ုဒီ စြန္းဝူခုန္းရဲ႕ ေျခာက္ဆယ့္ကိုးေယာက္ေျမာက္ဒပဲ့ေက်ာ္က .. ၿငိမ္ၿငိမ္စိမ္စိမ္ မိုးေရခ်ိဳးေသာအတန္းအစားထဲမပါ ..။
ရိွသမွ် ကိုယ္ေခၚတတ္သမွ်ေသာ အရပ္မ်က္ႏွာေတြကိုပတ္ေျပးရံုတင္မက ...
ကိုယ့္ပါ မိုးေရနဲ႔လာပက္ေနလို႔ .. ေငါက္လိုက္ရေသး ..။
ေအေဘးေလး .. မိုးေရထဲခ်မ္းေအာင္ပစ္ထားၿပီး .. အိမ္ေပၚေရာက္မွေဆးတိုက္၍ သိပ္ထားလိုက္မယ္ဟု .. စဥ္းစားထားမိသည္။
ေလတစ္ခ်က္ ဆတ္ခနဲ ေဝွ႕ခိုက္မွာ .. ကိုယ့္လက္ထဲကထီး .. ေဘးကိုလြင့္ထြက္သြားသည္။
မေရွးမေႏွာင္း " .. အား ..." ဆိုတဲ့ အသံသဲ့သဲ့လည္းၾကားရသည္။
ထီးကိုေကာက္ၿပီး .. အသံၾကားရာဘက္လွည့္ေတာ့ ...
လမ္းေပၚမွာ စက္ဘီးအျဖဴေလးတစ္စီး လဲလွ်က္ ..
အရိွန္မေသေသးတဲ့ ဘီးတစ္ခုကေတာ့ လည္ေနဆဲ ..
အူဂ်ာလည္က ကိုယ့္ဆီေျပးလာ ..
အလို ...
ဘာေတြပါလိမ့္ ..
(ေရွ႕တစ္ပတ္ဆက္ရန္)
........
Lay Cho
#MSU-061
Photo by - Google Images