การเดินทางของกาลเวลา...

วันเวลาหมุนเวียนไปไม่หยุดนิ่ง

ใจฉันก็ไม่หยุดนิ่ง
มันหมุนวนไปพร้อมกับการเดินทางของเข็มนาฬิกา
จากจุดหนึ่งไปยังอีกจุดหนึ่ง
และเดินต่อไปเรื่อยๆ ราวกับจะไม่มีวันหยุดพัก

หากหยุดเมื่อไร คงหมายถึงลมหายใจที่สิ้นสูญไปด้วย

ตลอดเส้นทางที่ก้าวผ่านไป...
สิ่งต่างๆ มากมายล้วนวนเวียนไม่หยุดนิ่ง
เข็มสั้น-เข็มยาว มีหน้าที่ของตัวเอง
ฉัน- - มีทางเดินของฉัน

แต่ตลอดเส้นทางที่ก้าวไปนั้น
ฉันไม่รู้ว่าจะมีอะไรเกิดขึ้่นบ้าง

ไม่รู้ว่าต้องล้มอีกกี่ครั้ง
จะต้องพบกับอุปสรรคอีกสักเท่าไร

แต่สิ่งที่ฉันรู้...
ฉันรู้เพียงว่า ไม่ว่าจะอย่างไรฉันก็จะก้าวผ่านมันไปให้ได้
ไม่ว่าจะยากแค่ไหนก็ตาม...

...................................

เก็บตกบันทึกจากไดอารี่ในเว็บฮาร์ททอค
4 มิ.ย. 2546