ဆယ္​့ႏွစ္​ရာသီ

ဟိုးေကာင္းကင္ေပၚပစ္တင္ႀကည့္လိုက္တယ္ …
ပန္းနုေရာင္ အိပ္မက္အက်ိဳးအပဲ႔တစ္ခု
ညေနဟာ ဝါထိန္သြားလိုက္ပုံမ်ား ။

မတည္ခဲ႔တဲ႔ ကတိေတြ
မဆုပ္ကိုင္နိုင္ခဲ႔တဲ႔ တြဲလက္ေတြ
မနွစ္သိမ့္နိုင္ခဲ႔တဲ႔ မ်က္ရည္ေတြ
ေနာက္ဆုံးမွာ ေဝဒနာေတြဒဏ္ရာအသြင္ေျပာင္းရင္း
ဇာတ္ေခါင္းကြဲတဲ႔ ကံဇာတ္ဆရာရဲ႕ဇာတ္ညႊန္းမွာ
နင့္ကိုသနားျပီးရင္
ငါ့ကိုငါ မေက်နပ္ဘူး ။

ေႏြဟာ အျမဲတမ္းမရွိနိုင္ပါဘူး
သံလႊင္အျမဲစီးဆင္းေနတာႀကည့္ရင္း
ငါ့မွာ ……… …… ။

ဒီတစ္ညကုန္လို႔ ေနာက္တစ္ေန႔ကူးတဲ႔အခါ
ေႏြဦးဟာ ေလရူးနဲ႔အတူေရာက္လာဦးမွာပဲ
ငါ့ကိုယ္ငါမပိုင္တဲ႔ ေက်ာရိုးႀကီးနဲ႔
ဖုန္ထူလမ္းႀကီး ေလ်ွာက္ရင္း……

ျပန္ျပဳတ္က်လာတဲ႔ အိပ္မက္ေတြအသာေကာက္ထည့္
မေမႊးနိုင္တဲ႔ ဒီသေျပခက္ႀကီးကို
ငါ့နာမည္ တပ္ေခၚရင္း
နင္ … မုန္းပါ ။
နင္ … မုန္းပါ ။ ။
#MSU-025
photo crd-google