ဘဝေလးေတြ

စတုိးဆုိင္ျကီး တစ္ဆုိင္အတြင္းသုိ႔ ဆုိင္ပိတ္ခါနီးမွ
ႏြမ္းပါးစြာဝတ္ဆင္ထားေသာ လက္လုပ္လက္စား
အေျခခံလူတန္းစားသဏၭာန္ သားအဖႏွစ္ေယာတ္
ဝင္လာသည္။

   "ကေလးျကုိတ္တဲ႔နုိ႔မွဳန္႔ရွိလား"
   "ဘယ္အရြယ္တုိတ္မွာလဲ"
    "ခပ္ဝဝ သုးံဆယ္ေက်ာ္အရြယ္"

ဆုိင္ရွင္အမ်ဳီးသမီးက ျပန္ေမးသည္။

"ကေလးက တစ္ပတ္ေလာတ္ရွိေသးတယ္ ေမြးထားတာ။ ကေလးအေမက နုိ႔မထြတ္လုိ႔"

 ေျသာ္... ဒါဆုိ ဒူးမတ္စတက္ဝမ္း တုိတ္ရမွာ..ဒီမွာ

ဒါမ်ဳိး။ သူက ေမြးစကေန တစ္နွစ္အထိ တုိတ္ရတာ"'
ဆုိင္ရွင္က သူမေနာတ္ေက်ာရွိ ဘီဒုိထဲက စကၠဴဂ်ပ္
ဘူးေလးတစ္ဘူးကုိ ေကာင္တာေပါ္ထုတ္ျပသည္။

 "' ျကီးေတာ့ ျကီးသားပဲ"ဟု စိတ္ထဲမွာေတြးေနသည္။
'တစ္ဘူး ဘယ္ေလာတ္လဲဟင္'

" တစ္ေသာင္းတစ္ေထာင္ "
ပုိင္ရွင္အမ်ဳိးသမီးအသံက ေစ်းဝယ္အမ်ဳိးသားအတြတ္ မုိးျကိိုးပစ္လုိတ္သလုိပင္။

လတ္က ကုိင္းထားေသာ နုိ႔မွဳန္႔ဘူးကုိ  ေယာင္ေယာင္ကန္းကန္းနွင့္ ဆုိင္ရွင္အမ်ဳိးသမီးဘတ္

ျပန္တုိးေပးလုိတ္မိေသး၏။

  '''အဲေလာတ္ျကီးေတာ့ မနုိင္ပါဘူး အမရယ္။ ဒီထပ္ ေစ်းသတ္သာတာေလး ျပေပးပါဦး'''

  ''ရတယ္... ေနာတ္တစ္မ်ဳိးရွိေသးတယ္။ နက္စ္တယ္လ္က ထုတ္တာ။ တစ္ဘူးကုိ ေျခာတ္ေထာင္သုးံရာ""
ေစ်းဝယ္အမ်ဳိဳးသားက သတ္ျပင္းရွဳိတ္ျပန္သည္။

  ေစ်းႏွဳန္းေလးကုိ တီးတုိးရြတ္ေနပုံေထာတ္ေတာ့

ဒီေစ်းနွုန္းလည္း သူအတြတ္ အဆင္ေျပပုံမရ။

    "ဒီထတ္ ေစ်းေပါတာေရာ ရွိေသးလား"
    "တရုတ္နုိ႔မွဳန္႔ဘူးေတြေတာ့ရွိတယ္။ ေစ်းေတာ့

ေပါတယ္။ တစ္ထုပ္မွ ႏွစ္ေထာင္ေက်ာ္..ဒါေပမဲ႔
ကေလးက တစ္ပတ္ဆုိေတာ့ ႏုေသးတယ္။

  ''တုိတ္လုိ႔ မရဘူးလား''
  ''စိတ္ မခ်ရတာေတာ့ အမွန္ပဲ''

အမ်ဳိးသားခမ်ာ ေခတၱေတြေဝ သြားရွာသည္။

"လုပ္အားခရွင္းလာတာ ခုႏွစ္ေထာင္ေတာ့ ပါေသးတယ္။ က်ဳပ္က ငါးေထာင္။ ဒီကေလးက ႏွစ္ေထာင္ရတယ္...ဒါေပမဲ႕ ဆန္နဲ႔ ဟင္းခ်တ္စရာ

ကလည္း ဝယ္ရဦးမွာ.. သူအေမကလည္း ဘာမွစားရေသးမွာမဟုတ္ဘူး။ က်ဳပ္တုိ႔ျပန္လာမွ
ခ်တ္ျပဳတ္ရမွာေလ...မတက္နိုင္ဘူးဗ်ာ။ တရုတ္လည္း
ေကာင္းမွာပါ။ တရုတ္ပဲ ေပးပါေတာ့"""

တရုတ္နုိ႔မွုန္႕ ၂၅၀၀တန္တစ္ထုတ္ဝယ္ျပီး သားအဖနွစ္ေယာတ္ ျပန္သြားျကသည္။ သူတုိ႔ကုိ
ျကည့္ျပီး ဆုိင္ရွင္အမ်ဳိးသမီက စိတ္မေကာင္းရွာ။
ေစ်းဝယ္လည္းရွင္းသည္မုိ႔ ဆုိင္ေပါတ္ေတြပိတ္ျပီး
ထမင္းစားဖုိ႔ ျပင္ဆင္ရျပန္သည္။

ထုိစဥ္ လူဝင္တဲ႔ ဂိတ္တံခါးေလးဆီက"အမ..အမ"'
နဲ႔ အမ်ဳိးသားတစ္ဦး ေခါ္သံျကားရသည္။
ဆုိင္ပိတ္မွ ဘယ္သူပါလိပ့္. .ေစ်းဝယ္ပဲ ေနမွာပါ..
ဆုိင္ပိတ္ခါမွ လာျပီး . .ေစာေစာတုန္းက မလာပဲနဲ႔။

"ဘယ္သူလဲ . .ဘာကိစၥလဲ"
ဟန္႔သြားေအာင္ အသံကုိ တမင္တကာ တငး္ထားလုိတ္သည္။

"အမ . .က်ဳပ္ပါ။ ခုနက နုိ႔မွုတ္ဝယ္သြားတဲ႕ တစ္

ေယာတ္ေလ။ က်ဳပ္ကုိ မရုိမေသးေလး အမရယ္။
ဒီတရုတ္နုိ႔မွဳန္႔နဲ႔ ၆၃၀၀တန္နုိ႔မွဳန္႔ေလးနဲ႔ လဲေပးပါဦး"

 ေျသာ္. .အစကတည္းက ေျပာသားပဲ. .ရပါတယ္။

လဲေပးမယ္ေလ . .အခုယူမွာက ၆၃၀၀။ ျပန္ေပးတာက ၂၅၀၀-တန္ဆုိေတာ့ ခင္ဗ်ားက ၃၈၀၀ ျပန္ေပးရမယ္ေနာ္. . .အမ္းစရာ လုိေသးလား
အအမ္းေလး တစ္ခါတည္း ယူရေအာင္လုိ႔""

''အမ''
''ရွင့္''
က်ဳပ္တုိ႔ သားအဖသုးံေယာတ္ ညစာစားဖုိ႔ မ်တ္လုးံတံဆိပ္ေခါက္ဆြဲ သုးံထုပ္နဲ႔ ျကပ္ဥသုးံလုးံ
ဝယ္လုိတ္တာ ၁၀၅၀က်ေတာ့ အခုေတာ့ ၅၉၅၀-ပဲ
က်န္ေတာ့တယ္။ က်ဳပ္က မစားဘဲေနနုိင္ေပမဲ႕
မီးေနသည္နဲ႔ ဒီကေလးငယ္က အစာမရွိရင္ အားျပတ္
ကုန္မွာ စုိးလုိပါ. .လုိတဲ႔ ၃၅၀-ကုိ မနတ္ျဖန္က်
ဆတ္ဆတ္လာေပးပါမယ္။ ႏုိ႔မွဳန္းထုတ္ေပးလုိ႔ ရမလား""

ဆုိင္ရွင္အမ်ဳိးသမီးစိတ္ထဲ ကရုဏာ သတ္သြားသည္။
"ကဲ . .ပါတဲ႔ ပုိတ္ဆံပဲေပးပါ..။ လုိတာ ေလ်ာ့လုိတ္ပါ့မယ္""
"မေလ်ာ့နဲ႔ အမ . .မေလ်ာ့နဲ႔။ မနတ္ျဖန္ ညေန က်ဳပ္
ဆတ္ဆတ္လာေပးမွာ. .အခုလုိယုံျကည္ျပီး ေပးလုိတ္တာပဲ ေက်းဇူးတင္လွျပီ. .။

"ေျသာ္. .သူ႕ခမ်ာ ကံသာမြဲရွာတာ။ စိတ္ဓာတ္က မမြဲ
ရွာပဲကူိး""
"စိတ္ဓာတ္ေတာ့ ျကုိတ္သြားျပီရွင့္. . ဒါျဖင့္လည္း မနတ္ျဖန္မွ ဝင္ေပးေပါ့. . ။

ဒါနဲ႕ စကားမစပ္ က်ြန္မတုိ႔အိမ္မွာ ဒီေန႔ ထမင္းေတြ
ဟင္းေတြ အမ်ားျကီး ခ်တ္ထားတယ္ေလ. .အဲဒါ
ခင္ဗ်ားတုိ႔အတြတ္ ထည့္ေပးလုိ႔ရမလား""

ေစ်းဝယ္အမ်ဳိးသားမ်တ္နာက ဝင္းပသြားျပီး
"အုိး . .အဲလုိ ေစတနာရွိလုိ႔ ေက်ြးတာေတာ့
က်ဳပ္က မျငင္းဘူးဗ်ာ . .ခုိးစားနွဳိပ္စားတာမွ မဟုတ္တာ။ စားသူ မရွိဘဲ အလကားျဖစ္မဲ႔ဟာဆုိ
မ်ားမ်ားသာထည့္ေပးလုိတ္ပါဗ်ာ . .တဲ႔။

ကဲ႔ .. ဘယ္ေလာတ္ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ႔ စိတ္ထားရွိ
သူလဲ .. တကယ္ေတာ့ ထမင္းေတြ ဟင္းေတြက
မပုိပါဘူး။ ရွိတဲ႔ ထမင္းဟင္းေတြ သူတုိ႔ သားအဖအတြတ္ အကုန္ထည့္ေပးျပီး သူတုိ႔ မိသားစု
သုးံဦးကေတာ့ အျပင္ထြတ္စားလုိတ္ေတာ့မယ္ ဆုိတဲ႔
ရယ္ရြယ္ခ်တ္နဲ႔ ဆုိင္ရွင္အမ်ဳိးသမီးက စိတ္ကူး
စီမံလုိတ္ျခင္းပါ .. ။

ပုိေနသူနဲ႔  လုိေနသူ အေပးအယူ  ညီမ်ွလုိတ္ေတာ့

နွလုးံသားကုိယ္စီမွာ ေပ်ာ္ရႊင္ျကည္ႏွဳးမွဳေတြနဲ႔ေပါ့ . .