မရွိသင့္ေသာ မထားသင့္ေသာအရာ

အားလံုးဘဲ မဂၤလာပါဗ်ာ ပီးခဲ႕တဲ႕အပတ္ကဘကြ်န္ေတာ္မန္မာန ဆိုတဲ႕ေဆာင္းပါးေလးေရးခဲ႕တယ္ဗ် အဲ႕လိုေရးပီး ေနာက္ရက္မွာ တိုက္တိုက္ဆိုင္ဆိုင္ အလုပ္ထဲက ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ ဆိုင္ကယ္အက္စီးဒင့္ျဖစ္ျပီး ဆံုးသြားပါတယ္။ အင္မတန္ဝမ္းနည္းဖြယ္ရာပါဘဲ။ သူကေတာ့အလုပ္ကိုလာရင္းနဲ႕ လမ္းမွာ အရွိန္မ်ားျပီး ဆိုင္ကယ္တိမ္းေမွာက္ရာကေန ေဆးရံုကိုအခ်ိန္မီေရာက္ေသာ္လည္း ကံၾကမၼာက သူ႕ဖက္မပါေလေတာ့ ၄ ရက္အၾကာမွာ မႏၲေလးေဆးရံုမွာဆံုးသြားရွာတယ္။ အလုပ္ထဲလဲ ဒီအေၾကာင္းေတြဘဲေျပာေနၾကတယ္ေပါဗ်ာ ဝဟိုေနရာဒီေနရာလဲ ဒီအေၾကာင္းဘဲေပါ့ ။

ကိုယ့္မ်က္စိေရွ႔တင္ မေမွ်ာ္လင့္တဲ႕ျဖစ္ရပ္နဲ႕ လူ႕ဘဝႀကီးမွ အျပီးႏႈတ္ဆက္သြားသူေတြအမ်ားႀကီးရွိၾကပါတယ္။ ဒါကေတာ့လူတိုင္းလူတိုင္း ေတြ႕ႀကံဳေနၾကတာဘဲေလ။ လူေတြကကိုယ့္ကိုကိုယ္ငါမေသဘူးထင္ျပီး မာနေတြ မလိုမုန္းတီးေတြ မနာလိုတာေတြ ထားေနၾကတယ္။

ငါကဘာေကာင္ကြ ငါကဘယ္သူ႔သားကြ ငါကဘယ္လိုေကာင္ကြ ငါဘာေတြလုပ္ႏိုင္တယ္ ငါဘာေတြသိတယ္ ငါလုပ္ရင္ရတယ္ ငါ့ကိုဘယ္သူမွမယွဥ္ႏိုင္ဘူး ငါလုပ္လို႔ရတာ အဲဒါငါမို႔ ီေကာင္ငါလုပ္လိုက္ရင္ေတာ့နာေတာ့မယ္ စတဲ႕ ငါေတြ ငါေတြ ေျပာမဆံုးေအာင္ပါဘဲ အဲ႕ဒီငါကမေသေတာ့ဘူးတဲ႕လား အဲ႕ဒီငါက အျမဲရွိေနမွာလား အဲဒီငါက ဘာမို႕လဲ တကယ္ေတာ့ လူေတြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သိေသာ္လည္း မသိခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကတာေပါ့ မၾကားခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနၾကတာေပါ့ဗ်ာ။ ေသမယ့္စကားဆိုမေျပာနဲ႕သြား။ ဖြဟဲ႕ လြဲပါေစဖယ္ပါေစ ဆိုတာေလးက ပါလိုက္ေသး။ ပီးခဲ႕တဲ႕အပတ္က ကြ်န္ေတာ္ေရးတဲ႕ ေဆာင္ပါးကိုဖတ္ရံုနဲ႕ဘဲ တစ္ခ်ိဳ႕သေဘာေပါက္ၾကမွာဘါ။

လူေတြက ကိုယ္နဲ႕ရင္းႏွီးတဲ႕သူ အျမဲျမင္ေတြ႕ေနတဲ႕သူ ကိုယ့္မိသားစုအသိုင္းအဝိုင္း အစရွိတဲ႕သူေတြေသရင္တာ ေအာ္ျဖစ္မွျဖစ္ရေလ ဆိုျပီး သံေဝဂရၾကတယ္။ အဲတစ္ပတ္ဆယ္ရက္ေလာက္ေနေရာ အရင္လိုျပန္ျဖစ္သြားတယ္။ ခုဆိုေဖ့ဘုတ္ေတြေပၚလာေတာ့ ေသတဲ႕သူကိုေတာင္ အသုဘေမးရင္ေဖ့ဘုတ္ေပၚကေန ပိုစ့္ေလးတင္ျပီး သယ္ငယ္ခ်င္း RIP ကြာ ဘာျဖစ္ညာျဖစ္ဆိုတင္ၾကတယ္ လူကိုယ္တိုင္ေတာ့ေရာက္မေရာက္ေတာ့မသိဘူးေပါ့ေလ။ ဒါေတြတကယ္ေတာ့မျဖစ္သင့္ဘူးလို႕ထင္တယ္ ေဖ့ဘုတ္ေပၚတင္ျပီး ေနာက္ေလးငါးရက္ဆိုေဟာ အကုန္ေမ့ကုန္ၾကဘီေလ ေနာက္တစ္ႏွစ္ျပည့္လို႔ Memory ျပန္တက္လာရင္ေတာ့ ေအာ္အဲ႕တုန္ူက ဒီေကာင္ဆံုးတုန္း ငါပို႔တင္ထားတာဘဲ ဒီေကာင္ေသတာေတာင္ တစ္ႏွစ္ျပည့္ဘီဟဆိုျပီး ဒါေလးဘဲသတိယၾကမွာ။

ေဟာ ဟိုတစ္ေလာကလားရွိဴး ရိုးမဘဏ္တဲ႕ ဗံုးကြဲေတာ့အမ်ိဳးသမီး ၂ ေယာက္ေသတဲ႕သတင္းေလးဖတ္လိုက္ရတယ္။ စိတ္မေကာင္းရံုကလြဲျပီး ဘာမွမတတ္နိုင္ဘူးေပါ့ဗ်ာ။ သူတို႔ဆို အလုပ္ကလဲသိမ္းခါနီးအခ်ိန္ေပါ့ အိမ္ျပန္ရခါနီးေပါ့ဗ်ာ သူတို႕ဘာေတြးေနမလဲ ငါ့အလုပ္ပီးဘီ ခနေနငါျပန္ရေတာ့မယ္ အလုပ္ကဘာေတြလုပ္ပီးဘီ မနက္ျဖန္ဘာေတြလုပ္ရအုန္းမယ္။ အိမ္ေရာက္ရင္ ဘာေတြလုပ္ရမယ္ အစရွိတာေတြဘဲစဥ္းစားေနမွာေပါ့ဗ်ာ ငါေသေတာ့မွာပါလား ဘုရားတရားလုပ္အုန္းမွလို႕ေတာ့ ဘယ္သူမွမစဥ္းစားဘူးေလ။ ကဲဥပမာတစ္ခုေတြးၾကာ့္ရေအာင္ဗ်ာ အဲ႕ဒီ အမ်ိဳးသမီးႏွစ္ေယာက္လံုးက ဘဏ္မန္ေနဂ်ာေတြဆိုပါစို႔ အရမ္းမာနႀကီးတယ္လို႕သေဘာထားၾကပါစို႔ သူတို႕ေအာက္က ဝန္ထမ္းေတြကို အျမဲဆူပူႀကိမ္းေမာင္းေနတယ္သေဘာထားၾကပါစို႕ ကဲသူတို႕ေသမယ္ဆိုတာသိရင္သူတို႕ အဲ႕လိုေနၾကပါ့မလား သူတို႕ေသမယ္ဆိုတာသိရင္သူတို႕မန္မာနေတြ ထားၾကပါအုန္းမလား သူတို႕ေသမယ္ဆိုတာႀကိဳသိရင္ ေမာက္မာျပီးေနၾကပါ့မလား နမူနာစဥ္းစားၾကည့္တာေနာ္။ တကယ္မဟုတ္ဘူူး။

အဲ႕ဒီေတာ့ မာနေတြ ေမာက္မာမႈေတြ မေက်နပ္တာေတြ မနာလိုသဝန္တိုတာေတြ အစရွိတာေတြကတရားနဲ႕ၾကည့္ရင္ ဘယ္အရာမွ မျမဲသလို အကုန္လံုးဟာ အကုသိုလ္ကံေတြပါဘဲလားဆိုတာ သိျမင္ႏိုင္ၾကျပီး မထားအပ္တဲ႕ မန္မာနေတြမထားၾကဖို႕ တိုက္တြန္းပါရေစ။

Steemit အဖြဲ႕သားမ်ား အေတြးေလးတစ္ခုခုရရင္ေက်နပ္ပါျပီ ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္

Post Writer : Thet Naing Min (@thetnaingmin)
From Myanmar
Photo Credit Facebook
MSC-129