My Daughter and Son

สวัสดีครับทุกคนวันนี้ผมจะมาแชร์ประสบการณ์ เส้นทางของการเป็นพ่อ


ส่วนตัวแล้วผมไม่เคยคิดถึงเรื่องมีลูกเลยแม้แต่น้อย วันหนึ่งแฟนบอกว่าท้องครับคำว่าครอบครัววิ่งเข้าสู่ความคิดแรก “งานแต่งจึงเกิดขึ้นเพราะต้องทำให้ถูกต้อง” หลังจากนั้นก็ดูแลกันมาจนถึงวันที่เจ้าตัวเล็กจะออกมาเจอหน้า พ่อ-แม่ ครับ

 (source: issue247) วันนั้นประมาณเที่ยงคืนแฟนลุกเข้าห้องน้ำแล้วมีเลือดออกผสมกับเมือก(ไม่มีอาการปวดท้อง) จึงรีบพาไปหาหมอที่โรงพยาบาลที่ฝากครรภ์ ก็มีคุณหมอ (เวรกลางคืน) ตรวจเช็คสอบถามอาการ เช็คประวัติอายุครรภ์แล้วถามว่า *"จะคลอดเองหรือผ่าคลอด"* แฟนก็บอกคลอดเองจึงส่งตัวขึ้นห้องรอคลอดครับ 

พยาบาลห้องรอคลอดก็วัดความดัน ให้เปลี่ยนชุด ตรวจปากมดลูกว่าเปิดกี่เซ็น แล้วก็ให้ยาเร่งคลอดและคอยตรวจเป็นระยะถ้าใกล้คลอดพยาบาลถึงจะตามคุณหมอ ช่วงเวลาต่อจากนี้จะปวดท้องเพราะฤทธิ์ยาเร่งคลอดครับ

ระยะเวลาจากกลางคืนล่วงเลยผ่านมาเกือบจะสิบโมงเช้า คุณหมอแจ้งปากช่องคลอดเปิดแค่ 5 ซม. ผ่าเลยมั้ย (ตอนเช้าคุณหมอประจำตัวมาแล้ว) อยากเห็นหน้าลูกเร็วๆ และไม่ต้องทนปวดท้องจึงตัดสินใจผ่า และเซ็นเอกสารยินยอมครับ คุณหมอจึงทำการผ่าคลอดตอน 10.49 น.

หลังจากผ่าคลอดเอาเด็กออกมา **“เด็กไม่ร้อง หายใจแผ่ว”** หมอผ่าคลอดก็เย็บแผล หมอเด็กและพยาบาลก็ทำตามขั้นตอนของเขา เสียงคุณหมอ **“เด็กร้องยัง เด็กร้องยัง”** น้ำเสียงคุณหมอค่อนข้างมีความกังวล ซักพักเด็กก็ร้อง ก็มีเสียงคุณหมอและพยาบาล __*“เด็กร้องแล้ว เด็กร้องแล้ว”*__ ซึ่งคุณหมอคงจะคลายความกังวลไปได้เยอะ #### (ความรู้สึกผมตอนนี้บอกไม่ถูกห่วงลูกมาก น้ำตาคลอ อธิบายความรู้สึกตอนนั้นไม่ถูก) จากนั้นคุณหมอก็ส่งตัวเด็กไปห้องเด็กอ่อน และเข้าตู้อบเด็กอ่อน แล้วคุณหมอก็แจ้งว่า *“น้องมีคะแนนตอนเกิดไม่ดี น้องไม่ร้อง หายใจแผ่ว แต่ตอนนี้น้องร้องแล้ว คุณพ่อไม่ต้องกังวลนะคะ”* **(แฟนผมยังอยู่ในขั้นตอนเย็บแผล ยังไม่เห็นหน้าลูก)**

เวลาหกโมงเย็นที่ห้องพักฟื้น(แฟนผม) คุณหมอแจ้งว่า “เด็กปลอดภัยแล้วนะคะ ตอนนี้อยู่ในตู้อบอยู่พรุ่งนี้เช้าเยี่ยมที่หน้ากระจกห้องเด็กอ่อนปลอดเชื้อได้” ผมกับแฟนก็ยิ้ม ดีใจมากและขอบคุณ คุณหมอ

เช้าของอีกวัน ผมรีบไปห้องเด็กอ่อนจะถ่ายรูปน่ารักๆ ของเจ้าตัวเล็กให้แม่ของเขาดู แต่ !!!

**จากรอยยิ้มเปลี่ยนเป็นน้ำตา ใจสั่น กังวล หลังจากคุณหมอแจ้งว่า** >*“คุณพ่อคะ ทำใจดี ๆ นะคะ หมอจะแจ้งให้ทราบว่าน้องมีอาการแทรกซ้อน ชัก เกร็ง กระตุก ต้องหาที่ส่งตัวรักษาด่วน เพราะอยู่ที่นี่ค่ารักษาแพงมาก เข้าตู้อบรักษาคืนเดียวก็หมื่นกว่าบาทแล้ว (รพ.เอกชนแถวอ้อมน้อย) หมอกำลังติดต่อขอส่งตัวน้องไปที่ โรงพยาบาลเลิดสิน (ICU เด็ก)”*  (source: MThai) ลืมตาดูโลกเพียงข้ามคืน ลูกผมต้องถูกส่งรักษาตัวที่ **“ICU เด็ก ที่โรงพยาบาลเลิดสิน”** คุณหมอให้ยากันชักใช้เวลา 8 ชม.ถึงหยุดชัก รักษาในตู้อบ ให้อ๊อกซิเจน เจาะไขสันหลังตรวจ และอื่นๆตามแนวทางการรักษา  ช่วงเวลาที่ลูกผมรักษาตัวอยู่ในห้อง ICU คนเป็นแม่ก็ทำได้แค่อยู่บ้านปั๊มนมแช่ตู้เย็นเตรียมไว้ให้ลูก ตัวผมเองเลิกงานห้าโมงเย็นก็เอานมใส่กระติดน้ำแข็งไปส่งให้ลูกที่โรงพยาบาลเลิดสินทุกวัน ทุกครั้งที่ได้เห็นลูก **“ผมร้องไห้ น้ำตาไหลตลอดเวลา สงสารลูก บอกลูกให้สู้ พ่อกับแม่รออยู่”** 12 วันผ่านไปได้รับแจ้งทางโทรศัพท์ **"คุณหมอย้ายน้องไปห้องพักฟื้น ปลอดเชื้อ ให้พาคุณแม่ไปให้นมได้"**  **หลังเลิกงานผมพาแฟนไปเจอหน้าลูก คนเป็นแม่น้ำตาไหลขณะที่ป้อนนมลูกจากเต้าเป็นครั้งแรก**  ผมขับรถจากพุทธมณฑลพาแฟนไปป้อนนมลูกหลังเลิกงานอยู่ 3 วันคุณหมอแจ้งว่า ผลตรวจเป็นไปในทางที่ดีน้องปลอดภัย สามารถกลับบ้านได้ (รวมระยะเวลารักษาตัวที่ โรงพยาบาลเลิดสิน 15 วัน) แต่ต้องติดตามพัฒนาการอย่างใกล้ชิด เพราะอาการชักมีผลกับระบบประสาท และสมอง  คุณหมอให้เข้าโครงการเด็กกลุ่มพิเศษ 2 ปีต่อเนื่อง ตรวจรักษาและวัคซีนพิเศษฟรีตลอด 2 ปีที่เข้าร่วม   (ขณะรอคุณหมอก็เล่นตามประสาเด็กหน้าห้องตรวจ)

พออายุ 1 ขวบ 9 เดือนคุณหมอก็นัดตรวจเช็คคลื่นไฟฟ้าสมอง ซึ่งผลออกมาน้องปกติดีไม่น่าเป็นห่วงครับ

 ปัจจุบันน้องอายุสามขวบ-สี่เดือน น้องแข็งแรงดีมาก ไม่มีผลข้างเคียงใด ๆ และยังเข้ารับการตรวจติดตามอย่างสม่ำเสมอที่โรงพยาบาลเลิดสินครับ  **(หนูชื่อ เกรซ นะค๊าาา)** ถึงตอนนี้ก็มีน้องชายเพิ่มอีกคนนึงแล้วครับห่างกัน 13 เดือน ตอนมีคนนี้ก็กังวลกันทั้งคู่แต่ก็ผ่านไปได้ด้วยดีครับ  **(ผมชื่อ เกล้า น้องชายเพ่ เกรซ คร้าบผม)** _____________________________________________________________________________________ เป็นยังไงบ้างครับเส้นทางสู่คุณพ่อมือใหม่ของผม ยาวมาก นึกถึงช่วงที่ยากลำบากแล้วก็น้ำตาก็ไหล ขอบคุณที่ติดตามอ่านจนจบครับ **ขอบคุณที่โหวต และให้กำลังใจในคอมเม้นครับผม**